Czego uczy ta lekcja o widoku pomocniczym
- Wyjaśnić, dlaczego ściana pochylona do rzutni głównych wymaga widoku pomocniczego.
- Obrócić LUW do pochylonej krawędzi, aby tryb ortogonalny i polecenie _DIMLINEAR (WYMLINIOWY) podążały za nią.
- Zrzutować częściowy widok pomocniczy za pomocą linii odniesienia i prostych rzutujących.
- Zwymiarować pochyloną płytę tam, gdzie jest pokazana w rzeczywistym kształcie i rozmiarze.
Wspornik w tej lekcji to płaska podstawa 80 x 50 x 12 mm z płytą tej samej grubości odgiętą w górę pod kątem 45°. Płyta kończy się pełnym zaokrągleniem R25 z otworem Ø16, a podstawa ma otwór Ø14 na śrubę mocującą.
Jeśli narysujesz płytę w zwykłym rzucie z góry, wyjdzie krótsza, niż jest, a jej okrągły koniec i otwór zamienią się w elipsy. Żadnej z tych linii nie da się zwymiarować. Wyjściem jest widok pomocniczy: rzut na płaszczyznę równoległą do pochylonej ściany, w którym płyta ma swój rzeczywisty kształt. Na arkuszu leży obok rzutu głównego, w jednej linii z płytą.
Arkusz metryczny, rzutowanie europejskie ISO (metoda E), skala 1:2 na formacie A3. Kliknij rysunek, aby otworzyć go w pełnym rozmiarze.
Polecenia AutoCAD do rysowania widoku pomocniczego
| Polecenie | Nazwa w polskiej wersji | Alias | Do czego służy w tym ćwiczeniu |
|---|---|---|---|
_RECTANG | PROSTOK | · | Rysuje podstawę rzutu głównego, 80 x 12. |
_LINE | LINIA | · | Rysuje płytę z boku ze współrzędnymi biegunowymi, na przykład @95<45. |
_OFFSET | OFFSET | · | Nadaje płycie grubość 12 mm i ustawia linię odniesienia widoku pomocniczego. |
_UCS | LUW | · | Wyrównuje oś X z pochyloną krawędzią (opcja obiektu), a potem wraca do układu światowego. |
_CIRCLE | OKRĄG | · | Rysuje koniec R25 i otwór Ø16 w widoku pomocniczym. |
_TRIM | UTNIJ | · | Przycina połowę okręgu R25, która wypada wewnątrz płyty. |
_DIMANGULAR | WYMKĄTOWY | · | Wymiaruje kąt 45° między podstawą a płytą w rzucie głównym. |
Jak narysować widok pomocniczy w AutoCAD, krok po kroku
-
Narysuj podstawę i płytę z boku
Wpisz
_RECTANG(PROSTOK) i narysuj podstawę od0,0do80,12. Dolna ściana płyty zaczyna się w prawym dolnym narożniku podstawy i wznosi się pod kątem 45°. Jej zaokrąglony koniec ma środek 70 mm wzdłuż tej ściany, a sam koniec sięga o 25 mm dalej, więc narysuj linię poleceniem_LINE(LINIA), wskaż narożnik i wpisz@95<45.Wpisz
_OFFSET, podaj 12 i odsuń tę linię w górę i w lewo: to górna ściana płyty. Przytnij ją tam, gdzie styka się z górą podstawy, a potem zamknij koniec płyty linią prostopadłą do obu ścian.
-
Dodaj otwory jako linie niewidoczne i osie
W podstawie otwór Ø14 ma oś 25 mm od lewego końca: narysuj tam jego oś i dwie linie niewidoczne po 7 mm z każdej strony. W płycie otwór Ø16 leży na środku zaokrąglonego końca, 70 mm od narożnika wzdłuż dolnej ściany. Jego oś i dwie linie niewidoczne biegną prostopadle do płyty, a nie pionowo. Oba otwory są na wylot, więc ich linie przecinają całą grubość.
-
Obróć LUW do pochylonej płyty
Wpisz
_UCS(LUW), wybierz opcję obiektu (_OB) i kliknij linię dolnej ściany płyty blisko jej początku. Oś X biegnie teraz wzdłuż płyty, a oś Y prostopadle do niej. Przy włączonym trybie ortogonalnym (F8) każda rysowana linia jest równoległa albo prostopadła do pochylonej ściany, a_DIMLINEARmierzy w tych dwóch kierunkach. Tego właśnie potrzebuje widok pomocniczy. -
Narysuj linię odniesienia i proste rzutujące
Widok pomocniczy leży obok płyty, po stronie, którą pokazuje arkusz. Narysuj proste rzutujące prostopadłe do płyty z narożnika, w którym się zaczyna, ze środka jej zaokrąglonego końca i z jej czubka: to prowadnice, które utrzymują oba rzuty w jednej linii.
Potem narysuj linię odniesienia w poprzek prostych rzutujących, równoległą do płyty, około 30 mm od niej. W widoku pomocniczym każda odległość mierzona od tej linii jest głębokością części, taką samą, jaką zmierzyłbyś w rzucie z góry. Płyta ma 50 mm głębokości, więc odsuń linię odniesienia o 50 mm.
-
Narysuj rzeczywisty kształt płyty
Między linią odniesienia a jej odsunięciem o 50 mm płyta biegnie od prostej rzutującej narożnika początkowego do prostej rzutującej środka końca, na 70 mm. W środku końca, w połowie drogi między obiema liniami, narysuj poleceniem
_CIRCLE(OKRĄG) okrąg o promieniu 25: dotyka obu linii. Przytnij tę połowę okręgu, która wypada nad płytą, i narysuj drugi okrąg Ø16 w tym samym środku jako otwór.Do tego widoku trafia tylko płyta. Podstawa wyglądałaby w nim na zniekształconą i niczego nie dodaje, więc rysunek pokazuje częściowy widok pomocniczy, urwany przy zagięciu.
-
Zwymiaruj oba rzuty i wróć do światowego LUW
Gdy LUW jest jeszcze obrócony, zwymiaruj widok pomocniczy: 70 wzdłuż płyty poleceniem
_DIMLINEAR(WYMLINIOWY), szerokość 50, koniec R25 poleceniem_DIMRADIUS(WYMPROMIEŃ) i otwór Ø16 poleceniem_DIMDIAMETER(WYMŚREDNICA). Potem wpisz_UCSi naciśnij Enter, aby zaakceptować układ światowy.W rzucie głównym podaj podstawie 80 i 12, umieść otwór Ø14 w odległości 25 od końca i zwymiaruj kąt poleceniem
_DIMANGULAR(WYMKĄTOWY) między spodem podstawy a płytą: 45°. Grubość płyty można podać raz w którymkolwiek rzucie.
Przykład widoku pomocniczego do ćwiczeń: płyta pod kątem 40°
Narysuj samodzielnie drugi wspornik: podstawa 90 x 60 x 14 mm z otworem Ø16 w odległości 30 mm od końca oraz płyta grubości 14 mm odgięta w górę pod kątem 40°, ze środkiem końca 80 mm wzdłuż płyty, końcem R30 i otworem Ø20. Kroki są te same, ale przy 40° proste rzutujące i linia odniesienia nie leżą już w łatwych kierunkach 45°, i właśnie tu obrót LUW oszczędza czas.
Arkusz metryczny, rzutowanie europejskie ISO (metoda E), skala 1:2 na formacie A3. Kliknij rysunek, aby otworzyć go w pełnym rozmiarze.
Pokaż pliki z rozwiązaniem
Arkusz metryczny, rzutowanie europejskie ISO (metoda E), skala 1:2 na formacie A3. Kliknij rysunek, aby otworzyć go w pełnym rozmiarze.
Typowe błędy przy rysowaniu widoku pomocniczego
- Rzutowanie poziome z przyzwyczajenia. Proste rzutujące widoku pomocniczego są prostopadłe do pochylonej ściany. Obróć LUW albo ustaw śledzenie biegunowe na kąt płyty, zanim je narysujesz.
- Brane głębokości z niewłaściwego miejsca. Każda odległość w poprzek widoku pomocniczego pochodzi z głębokości części, mierzonej od linii odniesienia. Branie jej z rzutu głównego miesza oba kierunki.
- Rysowanie całej części w widoku pomocniczym. Wszystko, co nie jest równoległe do płyty, wychodzi skrócone. Częściowy widok pochylonego elementu jest czytelniejszy i tego oczekują normy rysunkowe.
- Zapomnienie o powrocie do światowego LUW. Wymiary i kreskowania umieszczone później podążają za obróconymi osiami. Wróć do układu światowego zaraz po skończeniu widoku pomocniczego.
- Wymiarowanie otworu w rzucie głównym. Tam jest parą linii niewidocznych. Jego średnica należy do widoku pomocniczego, gdzie jest prawdziwym okręgiem.
Co to jest widok pomocniczy w rysunku technicznym
Trzy rzuty główne patrzą na część wzdłuż jej głównych osi. Ściana prostopadła do jednej rzutni głównej i pochylona do dwóch pozostałych widoczna jest jako linia w jednym rzucie i skrócona w dwóch pozostałych. Pierwszy widok pomocniczy rzutuje się z rzutu, w którym ta ściana jest linią, na płaszczyznę równoległą do ściany, więc ściana jest narysowana w rzeczywistym kształcie i rozmiarze. Tak jest we wsporniku: płyta jest linią w rzucie głównym.
Gdy ściana jest pochylona do wszystkich trzech rzutni głównych, pierwszy widok pomocniczy może pokazać ją tylko jako linię. Drugi widok pomocniczy, zrzutowany z pierwszego, pokazuje wtedy jej rzeczywisty kształt. Konstrukcja jest ta sama, wykonana dwa razy: nowa linia odniesienia, nowe proste rzutujące i głębokości wzięte z poprzedniego rzutu.
Częściowy widok pomocniczy i gdzie go umieścić
Rysunki rzadko pokazują w widoku pomocniczym całą część. Zwykła praktyka to widok częściowy samego pochylonego elementu, urwany tam, gdzie część zmienia kierunek, jak na tym arkuszu. Trzymaj widok pomocniczy w jednej linii ze ścianą, którą opisuje. Jeśli brakuje miejsca, można go przenieść w inne miejsce arkusza, ze strzałką widzenia i literą na rzucie pierwotnym.
Widok pomocniczy w rysunku technicznym: pytania
Czy w AutoCAD jest polecenie widoku pomocniczego?
Nie dla rysunku 2D. Widok budujesz prostymi rzutującymi i linią odniesienia, jak w tej lekcji. Obrót LUW do pochylonej krawędzi sprawia, że konstrukcja idzie szybko.
Dlaczego otwór w rzucie z góry wygląda jak elipsa?
Ponieważ płyta jest pochylona względem rzutu z góry, każdy okrąg na niej widać pod kątem i rzutuje się jako elipsa. W widoku pomocniczym patrzysz prosto na płytę, więc otwór znów jest prawdziwym okręgiem.
Czym różni się pierwszy widok pomocniczy od drugiego?
Pierwszy widok pomocniczy rzutuje się z jednego z rzutów głównych i pokazuje ściany pochylone do dwóch rzutni głównych. Drugi rzutuje się z pierwszego i jest potrzebny dla ścian ukośnych, pochylonych do wszystkich trzech.
Czy mogę użyć śledzenia biegunowego zamiast obracać LUW?
Tak. Ustaw przyrost biegunowy na kąt płyty w poleceniu _DSETTINGS (USTAWIENIARYS), a proste rzutujące przyciągną się do niego. Metoda z LUW ma tę zaletę, że _DIMLINEAR mierzy wtedy także wzdłuż płyty.
Aktualizacja: 29 września 2026